Mijn verhaal - Rotterdam. Sterker door jongeren.
Gepubliceerd op: 13-08-2021
Geprint op: 07-10-2022
https://www.rotterdam.nl/bestuur-organisatie/mijn-verhaal/
Ga naar de hoofdinhoud

Hoe is het om jong te zijn in Rotterdam in deze tijd? Op deze pagina nodigen we jullie uit je eigen verhaal te vertellen.

Jongeren vertellen hun persoonlijke verhalen in blogs en video’s. Over passie, tegenslag, problemen, oplossingen, hulp en veerkracht. Wil jij ook jouw verhaal vertellen? Stuur een e-mail naar: rotterdamsterkerdoorjongeren@rotterdam.nl.

Dennis (21): rapper 2sides

‘Een vaste dag per week focus ik me helemaal op mijn muziek.’

Benzokarim (25): spoken word artiest

'Uit mijn passie voor spoken word kan ik altijd rust en voldoening halen.'

Jocelina (19): oprichtster meidengroep

'Op de middelbare school had ik een heel moeilijke tijd. Nu waarschuw ik jonge meisjes voor de negatieve kanten van social media.'

Miquel (21): basketbalcoach

'Door mijn knieblessures moest ik stoppen met basketbal op hoog niveau. Nu leer ik jonge talenten blessures te voorkomen.’

Gino (17): stuntstep-instructeur

'Ik was geen gemakkelijk kind en woonde een tijd in de jeugdopvang. Nu stimuleer ik kinderen om te sporten en gezond te leven.'

Lastige thuissituatie

Als je ouders ruzie hebben, leef je als jongere vaak tussen twee vuren. Hoe voelt dat en waar vind je hulp? Bekijk de video.

Schulden

Omgaan met geld kan best lastig zijn. Het is goed om te weten dat je het niet in je eentje hoeft op te lossen. Bekijk de video.

Eenzaamheid

Veel jongeren kampen met gevoelens van eenzaamheid. Een mentor kan je helpen daar beter mee om te gaan. Bekijk de video

Jocelina (19) richtte de meidenclub TOS-tastic op bij Thuis op Straat. 'Toen ik 13 was verhuisden we van Rotterdam naar een dorp. Op mijn nieuwe middelbare school vonden ze mij een stadsmeisje en ik werd elke dag gepest. Gelukkig kon ik een jaar later naar de mavo in Rotterdam-Noord. Al snel had ik daar twee vriendinnen en kreeg ook voor het eerst een vriendje. Maar omdat een van mijn vriendinnen ook verliefd op hem was, begon ze over mij te roddelen op school. Opeens werd ik daar gezien als hoer. Ze riepen 'visstick' en 'kech' naar me. Ik voelde me eenzaam en ging steeds vaker spijbelen.

Verkracht

Ik kreeg foute vrienden buiten school. Door een jongen waar zij mee omgingen, maar die ik niet kende, ben ik verkracht. Ik was 15 jaar en wilde helemaal geen seks met hem. Maar op een gegeven moment lukte het niet meer om weerstand te bieden. Ik heb het in een soort trance ondergaan. Toen het klaar was, ben ik huilend naar de Mc Donalds gelopen om mezelf te wassen op de wc. Thuis heb ik niets verteld. De volgende dag moest ik naar school, want we hadden toetsweek. Een jongen waar ik al een tijdje goed mee was, kwam naar me toe en liet me een filmpje zien dat hij had ontvangen. Het was een opname van mij met de jongen van de vorige avond. Ik ging door de grond. Ik vertelde hem dat ik verkracht was, maar hij geloofde me niet en schold me uit voor 'kankerhoer'.

Drugswereld

Ik heb die dag nog geprobeerd aangifte te doen bij de politie, maar omdat ik had gedoucht en mijn kleding gewassen, waren alle sporen uitgewist. Ik wilde het zo snel mogelijk vergeten. Via social media leerde ik een paar gasten uit Den Haag kennen. Ze waren aardig voor me, hadden veel geld en ik kon met ze lachen. Pas later ontdekte ik dat het drugsdealers waren. Langzaam trokken ze mij in die wereld en ik ging allerlei klussen voor hen doen. Thuis ontspoorde het helemaal. Ik manipuleerde ons gezin, bleef steeds vaker bij die vrienden in Den Haag slapen en maakte continu ruzie met mijn stiefvader.

Uit huis geplaatst

Mijn moeder checkte mijn telefoon en ontdekte dat ik in de drugshandel zat. Op een dag wachtte de politie me op en nam me mee naar het bureau. Daar zat mijn moeder en ze vertelde me dat ik uit huis werd geplaatst. Ik raakte in paniek en wilde wegrennen, maar dat lukt natuurlijk niet op een politiebureau. Mijn moeder ging naar huis om een koffer voor mij te pakken. Een van die agenten maakte een tosti voor mij, dat vond ik zo lief. De volgende ochtend brachten ze mij in een politiebusje naar de instelling.  

Keihard werken

In de instelling sloot ik me in het begin af van de groep. Maar uiteindelijk is juist die groepsdynamiek iets waar ik heel veel aan gehad heb. Samen met mijn begeleider Stephan werkte ik keihard aan mezelf. Toen ik na negen maanden weer naar huis mocht, wist ik precies wat ik wilde gaan doen: mijn diploma halen en jongeren gaan helpen, net zoals mijn begeleider in de instelling.

'Als er iemand weet dat het in je leven weer goed kan komen, ben ik het wel!'

Jocelina

Superstage bij TOS

Door de stage bij TOS Zuiderpark weet ik zeker dat ik de juiste keus heb gemaakt. Samen met een collega richtte ik de meidengroep TOS-tastic op voor meisjes van 12 tot en met 16 jaar. Elke week komen we met een vast groepje van zo’n tien meiden bij elkaar om te chillen en te praten. Bijvoorbeeld over de negatieve kanten van social media en de rol van influencers.  Ze vertellen mij alles en daar ben ik supertrots op. We gaan ook samen naar de film of naar een museum en laatst een weekend op kamp. Ik zou willen dat ik vroeger ook bij zoiets terecht had gekund.

Krajicek Scholarship

Ik ben nu bijna klaar met mijn opleiding 'Persoonlijk begeleider specifieke doelgroepen' bij het Albedacollege. Door mijn inzet bij TOS heb ik een studiebeurs van de Richard Krajicek Foundation gekregen. Echt fantastisch! Dat kan ik straks goed gebruiken voor mijn hbo-opleiding. Ik wil de rest van mijn leven mensen blijven helpen die er alleen niet uitkomen. Want als er iemand weet dat het in je leven weer goed kan komen, ben ik het wel!'

Miquel Pocorni (21) volgt de leaderopleiding bij urban sportpark NV80

Miquel Pocorni

'Basketbal is mijn passie. Als kind speelde ik bij de Rotterdamse basketbalclub Divine en op mijn 17e kwam ik bij het landelijk jeugdteam van Apollo in Amsterdam. Om school en topsport te kunnen combineren, verruilde ik mijn opleiding Social Work in Rotterdam voor de opleiding Sport & Coaching op het Johan Cruyff College in Amsterdam.

Corona

Helaas raakte ik in mijn eerste half jaar in Amsterdam geblesseerd. Mijn kniepezen bleken ernstig overbelast en ik zat de rest van het jaar in revalidatie. Toen ik eindelijk weer kon spelen, raakte ik al snel weer geblesseerd. Ik werd geopereerd aan mijn kniepees en lag er in totaal 3 jaar uit. Daarna kwam ik terug als bankspeler en dacht: ‘’Dit wordt mijn jaar!” Maar toen kwam corona en lag alles stil. Mentaal zat ik er doorheen. Ik probeerde me op mijn opleiding tot sportcoach te concentreren en dat lukte me gelukkig goed.

'Ik wilde basketbalprof worden, maar kreeg ernstige knieblessures. Nu train ik jonge talenten en wijs hen op de juiste techniek.'

Miquel Pocorni - basketbalcoach bij NV80

Goede techniek

Mijn ervaring met topsport en blessures komt goed van pas bij het coachen. Als kind trainde ik vaak in mijn eentje en leerde mezelf verkeerde technieken aan. Zo liep ik blijvende schade aan mijn knieën op en raakte keer op keer geblesseerd. Als coach wijs ik de kinderen dan ook steeds op het belang van goede techniek, zodat ze niet dezelfde weg gaan als ik.

Leaderopleiding

Via buurtsportcoach Alpha Sow van Concrete Lions hoorde ik dat urban sportpark NV80 in Pendrecht begeleiders zocht voor het 3x3 basketbalveld. Kinderen uit Rotterdam-Zuid kunnen bij NV80 iedere woensdag en zondag gratis komen sporten. Ook kon ik bij NV80 samen met 13 andere jongeren de leaderopleiding volgen. We worden opgeleid tot coach en community builder. Ik voelde meteen de superpositieve sfeer op deze plek. Er loopt veel basketbaltalent rond. Deze plek geeft mij enorm veel energie.

Waardevol werk

In het basketbal geef ik me nog steeds voor 100%, maar ik heb mijn ambities bijgesteld. De focus ligt niet meer op het zelf op zo hoog mogelijk niveau spelen, maar op het coachen van jonge spelers. Ik vind het waardevol en dankbaar werk. Onze leadergroep wil van dit 3x3 basketbalveld in Pendrecht een plek maken waar heel Rotterdam trots op kan zijn. Als ik achteraf naar de bigger picture kijk, dan is er toch nog iets moois voortgekomen uit mijn tegenslag.'

Rond mijn 14e hing ik vaak op straat rond met andere jongens uit de buurt. Ik was geen gemakkelijk kind, er zat veel boosheid en frustratie in mij en mijn moeder en ik hadden vaak ruzie. Sommige van mijn vrienden dronken en gebruikten drugs. Ik deed niet mee, want ik was toen al een fanatieke stuntstepper en wilde mijn lichaam niet kapotmaken met alcohol en drugs. Thuis ging het op den duur niet meer. Ik werd uit huis geplaatst en zat 8 maanden in de jeugdopvang. Daar leerde ik omgaan met mijn boosheid en daarna ging het weer goed tussen mij en mijn moeder.

Lesje geven

Toen ik weer thuis woonde, ging ik zo vaak mogelijk naar Skateland. Ik had een bijbaantje bij McDonalds, maar niet altijd genoeg geld om de entree van het skatepark te betalen. Dan ging ik buiten steppen en hing dan toch weer op straat rond. Ik voelde me niet echt gelukkig in die tijd. Op een dag zei een medewerker van Skateland ineens: 'Hey Gino, we komen een instructeur tekort, kun jij niet een lesje geven?'  Dat vond ik natuurlijk supertof! Daarna werd ik een vaste vrijwilliger van het skatepark.

‘Skateland haalde mij van de straat’

Gino Mityy - stuntstep instructeur Skateland Rotterdam

Gratis workshops

Ik herken mezelf in de kids die naar Skateland komen. Vooral in de kinderen die maar af en toe kunnen komen, omdat er thuis niet zoveel geld is. Met de Skateland Street Tour010 staan we deze zomer op 3 verschillende pleinen in Rotterdam-Zuid en kunnen jongeren gratis workshops volgen. Ik merk dat ik een voorbeeld ben geworden voor sommige kinderen. Op mijn Instagram kanaal 'Gino Mityy' heb ik al meer dan 1.200 volgers. Ik wil de kids stimuleren: blijf oefenen, leef gezond en als er een kans voorbijkomt, pak hem dan! Zo is het mij ook gelukt.

Echt een doel

Door Skateland ben ik letterlijk van de straat gehaald, ik ben daar bijna elke dag en kreeg 2 weken geleden een nulurencontract. Als ik straks 18 ben, krijg ik een contract voor een vast aantal uren. Dat komt goed uit, want behalve mijn Spotify en telefoonabonnement moet ik dan ook mijn zorgverzekering gaan betalen. Ik doe nu mijn laatste jaar praktijkschool en wil daarna een niveau 2 diploma halen en kijken of ik bij Skateland kan blijven werken. Als instructeur, in de kantine of in de organisatie. Ik heb nu echt een doel en kijk positief naar mijn toekomst.

Ben jij een jongere in Rotterdam? Wij zijn er voor je.

Een stad waar alle jongeren mee kunnen doen. Daarvoor maakt Rotterdam zich hard. We doen dat samen mét Rotterdamse jongeren, want jullie weten als geen ander wat Rotterdamse jongeren nodig hebben. Help jij ook mee Rotterdam sterker te maken?