<p>Hij vindt het lastig om te beschrijven wat er nu zo magisch is aan zeilen. ‘Het is een heerlijk gevoel’, zegt hij. ‘Je zet de motor uit, je pakt de helmstok, je glijdt het water op. En dan, die stilte, die ruimte om je heen.’&nbsp;</p><p>Aan het woord: Robert de Winter, voorzitter van stichting Plons. Deze non-profitorganisatie zeilt al ruim 20 jaar met mensen met een beperking. In de lente en zomer gaat Plons – als het weer het toelaat – drie keer in de week de Kralingse Plas op.&nbsp;</p>

<h2>Avontuur</h2><p>De stichting heeft drie eigen zeilboten waar zo’n zeven mensen op passen. Per boot zijn er steeds twee vrijwilligers van Plons aan boord. Er gaat daarnaast altijd nog een aparte reddingsboot mee, voor de zekerheid.&nbsp;</p><p>‘Want het is natuurlijk soms best wel spannend hoor, zeilen met deze doelgroep’, zegt Robert. ‘Voor ons, maar ook voor hen. Het is een heel avontuur hè. Maar dat maakt het juist zo mooi.’&nbsp;</p><p>Het komt bijvoorbeeld weleens voor dat iemand eenmaal op de steiger helemaal niet aan boord wil stappen. ‘Dan vindt iemand het toch eng.’ Hij glimlacht. ‘Dat is weg als we eenmaal varen. En 2 uur later willen ze de hele dag op het water blijven.’&nbsp;</p>

<h2>Familie</h2><p>Sommige mensen komen al jaren bij Plons, vertelt Robert. Hij kan ze zo opnoemen. ‘Rina bijvoorbeeld. Die komt hier al 20 jaar. Heeft laatst een hartoperatie gehad. Maar afgelopen week was ze er weer. Ik vroeg haar nog of ze het zag zitten. Maar, ze zei: ‘Ik moet gewoon zeilen’. Nou, dan gaan we.’&nbsp;</p><p>Of Fred. Die dan niet mee gaat zeilen. Maar wel op de wal een handje helpt. ‘En als de boten dan de haven uit zijn, doen wij een kop koffie op de steiger. Vindt hij heerlijk. Ik ook trouwens.’</p><p>Waarmee Robert maar wil zeggen: Plons is net een familie. ‘Inclusie vinden we maar een lastig woord. Wij hebben het gewoon over samen. Hokjes bestaan niet bij Plons.’&nbsp;</p><h2>Een kam scheren&nbsp;</h2><p>Want dat heeft hij ook ontdekt door zijn vrijwilligerswerk bij de stichting: ‘Mensen met een beperking, dat is zo’n brede doelgroep. Die moet je niet over één kam scheren.’ En ook nooit onderschatten. ‘Soms kan iemand veel meer dan je denkt.’</p><p>Daarom proberen de vrijwilligers altijd iedereen aan boord even aan het zeilen te krijgen. Een lijn vasthouden. Of even sturen. Dat geeft ook een boost qua zelfvertrouwen, ziet Robert. ‘Het is best een apparaat wat je dan onder controle houdt, een machtig gevoel. En ja, als er eenmaal één de helmstok heeft vastgehouden. Dan wil de rest vaak ook.’&nbsp;<span>&nbsp;</span></p><h2>Unified Sailing</h2><p>Sommige <em>Plonsers</em> blijken aanleg te hebben voor zeilen. Voor hen heeft Plons ook Unified Sailing-teams, deze bestaan uit zeilers met en zonder een beperking. In competitieverband nemen zij het weer op tegen andere Unified Sailing-teams in Nederland en soms België.&nbsp;</p><p>Robert: ‘<span>Zeilen is één van de weinige sporten waar je dit soort teams hebt. En het</span> is prachtig, het is <span>de maximale versmelting in de sport.’&nbsp;</span></p><h2>Meer informatie</h2><p>Stichting Plons werkt nauw samen met de Watersportvereniging Rotterdam (WSVR), van wiens locatie ze gebruik maken. Maar verder is de stichting volledig onafhankelijk. Zo is meezeilen gratis. Mensen hoeven dus ook geen lid te worden van de vereniging.&nbsp;</p><p>De stichting is afhankelijk van sponsors en subsidies. Vrijwilligers zijn altijd welkom. Zeilervaring is niet nodig. Plons heeft voor niet-zeilers namelijk een eigen opleidingstraject – de Plons Academy.&nbsp;</p><p>Meer weten? Of een keer meezeilen? Kijk op <a href="https://plons.nl">plons.nl</a> voor de mogelijkheden.</p>

Zeilen met mensen met een beperking. Stichting Plons doet het al ruim 20 jaar op de Kralingse Plas. ‘Hokjes bestaan niet bij Plons.’

‘Ik moet gewoon zeilen, zei ze’

Delen via