Herdenken is in de eerste plaats terugkijken. Maar het zet ons ook stil bij wat er nu gebeurt in de wereld. Vandaag zien we nog steeds beelden van oorlog, geweld en menselijk leed die velen diep raken. Zo ook in onze stad. Het verdriet, de woede en de machteloosheid over het immense leed dat in Gaza en het Midden-Oosten plaatsvindt, werkt door in het leven van veel Rotterdammers.De vraag die voor ons ligt, is hoe we in onze stad omgaan met verschillende vormen van verdriet en pijn. Dat vraagt veel van ons. Het is soms moeilijk om elkaar te bereiken, naar elkaar te luisteren en naast onze eigen pijn ook ruimte te maken voor de pijn van een ander. Toch ligt daar juist onze gezamenlijke verantwoordelijkheid: om elkaar te blijven zien en elkaar niet kwijt te raken.Juist in een tijd als deze vind ik het daarom belangrijk om vast te houden aan de essentie van de herdenking bij Loods 24. Herdenken is daarbij geen keuze tussen het ene of het andere verdriet. Door te herdenken, blijven we ons herinneren waartoe haat, uitsluiting en ontmenselijking kunnen leiden. Het vraagt van ons dat we ieder mensenleven in gelijke waarde zien. Daarmee doen we ook recht aan allen die ervaren hebben wanneer dat niet meer gebeurt. Of nog steeds ervaren.'Carola SchoutenBurgemeester van Rotterdam

Statement van burgemeester Carola Schouten over de herdenking bij Loods 24 op 30 juli.

Algemeen

'Op 30 juli staan we elk jaar bij Loods 24 stil bij de Joodse Rotterdammers die tijdens de Tweede Wereldoorlog vanaf die plek zijn weggevoerd en vermoord. Voor bijna 6800 Joodse Rotterdammers begon daar de laatste reis. We noemen hun namen, vertellen hun verhalen en eren daarmee hun levens en nagedachtenis. Ik zal daar ook bij aanwezig zijn. Om de mensen te herdenken die hier woonden, werkten, liefhadden en hoopten. Mensen die onderdeel waren van Rotterdam.

Herdenking Loods 24

Delen via