Drugsimpact

Mark: 'Tussen mijn huis en het ‘doelwit’ van de explosies zitten maar een paar huizen. De eerste keer dat er een explosie was dachten we nog dat het om een brand of een ongeluk ging. De hele buurt was wakker en stond ‘s nachts op straat. De zwaailichten van de hulpdiensten verlichtten de slaapkamer van mijn zoontje. Dat is wel even schrikken.'

Frustratie

Al snel bleek dat er meer aan de hand was. 'De politie stond de volgende dag voor de deur. Vanwege het onderzoek konden ze ons niets vertellen, alleen dat zij bezig waren met een groot onderzoek. Logisch, natuurlijk. Maar ook frustrerend. De media stonden inmiddels vol met verhalen. Geruchten eigenlijk. Als bewoner heb je dan toch behoefte aan antwoorden.'

De eerste explosie heeft nog niet zo’n impact op Mark en zijn gezin. Maar al snel volgt een tweede. 'In het begin reageerde ik nog wat laconiek', vertelt Mark. 'Ik ben wel wat gewend en niet zo snel onder de indruk. Maar na de tweede explosie en de berichtgeving die daarop volgde begon het allemaal wat spannender te worden. Je denkt: wat als ze het verkeerde huis pakken? Wat is er allemaal aan de hand in deze buurt? Dat doet iets met je veiligheidsgevoel.'

Maatregelen

Er waren op dat moment al verschillende maatregelen genomen om een herhaling te voorkomen. Zo hingen er politiecamera’s, werd er gefouilleerd en was er extra toezicht. Toch helpt dat niet: het is weer raak in de wijk. Mark: “Bizar. Blijkbaar deinzen dit soort mensen nergens voor terug. Je leest ook verhalen dat kinderen van 14 ingezet worden om dit soort klusjes uit te voeren. Jonge jongens die met explosieven of automatische wapens lopen. Het gaat echt de verkeerde kant op.”

Verhuizen

Inmiddels willen verschillende buren verhuizen. Zij voelen zich angstig en niet meer veilig in de wijk. Mark: 'Voor ons is dat nog niet aan de orde, maar mijn directe buren hebben wel een nacht ergens anders geslapen. Het liefst zouden we hier blijven, het is best een kindvriendelijke buurt. Maar ik moet wel om de veiligheid van mijn kinderen denken. En heel eerlijk: in welke wijk in Rotterdam zijn inmiddels nog geen explosies geweest?'

Dit is de bekentenis van ex-dealer Joe. Gebaseerd op zijn echte verhaal, maar voor de veiligheid en privacy van de betrokkenen anoniem gemaakt.

"Je moet als dealer een hele harde persoonlijkheid hebben. Anders overleef je het niet. Daarom zag ik mezelf en de gebruiker in die tijd dat ik dealde echt als een team. Als jij wat drugs wil, moet íemand ervoor zorgen dat het bij jou terecht komt, toch? Jij hebt alleen géén idee wat er allemaal voor shit gebeurt om dat pilletje of grammetje bij je te krijgen. Shit waar jij als gebruiker dus eigenlijk ook aan bijdraagt…"

Het verhaal van Ex-dealer Joe

"Dus waarom ben ik gaan dealen? Vroeger wilde ik theater doen, maar er was niet echt iets in dat wereldje voor mij. Allemaal witte kindjes met bakfietsmoeders. Ik was dat drukke kind, die van de straat kwam. Ik voelde me daar niet op m’n plek. Daarna ging ik een teamsport doen. Daar voelde ik me voor het eerst echt passen. Ik sportte echt elke dag. Maar toen kreeg ik een zware blessure. En kon ik dat ook niet meer doen. Ik raakte in de knoop met mezelf. Ik wilde aan de wereld laten zien dat ik ergens goed in was. Gezien worden. En ik wilde eerlijk gezegd ook gewoon mooie spullen, net als andere gasten. Wij gingen thuis niet eens naar de kapper, mijn ma knipte mijn haar."

"Oudere jongens die ik kende vroegen op een gegeven moment van ‘Hee, wat doe jij nu dan?’. Ja… niks.. ‘Heb je ooit wiet verkocht?’. Nee, ook niet echt interesse in… ‘Pilletjes?’. Nou, dat vond ik wel leuk. Stopte ik makkelijk in m’n zak, ik ruik er niet naar… dat was wel makkelijk. Ik ging verkopen in clubs en er was als snel veel vraag naar van alles, niet alleen pillen. Dus ik dacht van hee, ik wil alles kunnen verkopen. En dan vond ik plekken waar ik dat kon halen. Eerst was het alleen verkopen, maar al snel ging ik ook partijen aan elkaar linken. Iemand had dan een partij nodig en ik kende mensen die dat hadden. Zo werd ik een middle man. Ik had op een gegeven moment een vriendinnetje en haar broer had 5, 6 duizend pillen nodig. Dus ik een deal samengesteld, alles goed. Hij al die pillen van die andere kennissen gekocht en ermee naar huis. Dus ik dacht ‘Mooi, dat is gelukt!’. Kwam ie later bij me terug… ‘Hee, dit is neppe troep man, zit geen mdma in.’ Wilde die z’n geld terug van die andere partij. Nou, dat ging natuurlijk niet gebeuren. Dat meisje dat ik aan het daten was heb ik toen nooit meer gezien. Én ik moest vanaf dat moment op m’n hoede zijn. Want ik werd gezien als de oplichter."

"Een poosje erna was er een vriend uit Spangen. Die had iets nodig en ik kende iemand in Crooswijk die dat had. Maar toen werd de één beroofd door de ander. En ja, die was toen natuurlijk spoorloos verdwenen, maar mij wisten ze wél te vinden. Dus ze kwamen naar mij van ‘JIJ gaat nu betalen’. Zit je ineens ergens met een wapen op je hoofd. Met gasten waarvan je dacht dat het je vrienden waren. Dan denk je wel ‘is dit ‘t waard?’ Gelukkig heb ik mezelf er toen uit kunnen redden. Want er zijn genoeg jongens die ik kende die wél zijn geliquideerd. Of ernstig bedreigd. Niet een beetje hè, maar echt heftige shit. Eentje hadden ze een schroevendraaier in z’n reet gedraaid. Iemand anders die ik ken hebben ze z’n tenen één voor één eraf geknipt. Weer een andere is ontvoerd, van alles mee gebeurd en later naakt op een pleintje achtergelaten… Zoals ik al zei… Ik denk niet dat je als gebruiker weet dat dit allemaal gebeurt voor een pilletje. En je hebt waarschijnlijk ook geen zin om hier zelf aan mee te doen."

"Uiteindelijk raak je van al dat gedoe helemaal opgefokt. Je kan niemand meer vertrouwen. Ik ken gasten die helemaal zijn doorgedraaid en niet meer normaal over straat kunnen. Die denken dat ze de hele tijd achtervolgd worden. Zo wilde ik niet worden, dus ik probeerde ik er na 5 jaar mee te stoppen. Gebruiken deed ik zelf nooit. In mijn omgeving heb ik te veel verslavingen gezien. Zelfs overdosis en zelfmoord. Dat heeft er uiteindelijk ook voor gezorgd dat ik echt stopte. Want ik kwam erachter dat een vriend van mij mijn spul bleek te gebruiken… Toen dacht ik van ‘Shit, ik ben gewoon mijn eigen vriend hier aan het vergiftigen man…’ Ja, toen ben ik echt cold turkey gestopt. Dat was niet makkelijk, maar uiteindelijk ben ik een ander pad op gegaan. Ik wil echt niks meer met dat giftige spul te maken hebben."

Er is steeds meer drugsgeweld in Rotterdam. Een campagne gaat de wereld niet meteen veranderen. Maar de gemeente vindt het belangrijk dat het mensen zich bewust zijn van de gevolgen van drugsgebruik in de stad. En dat we daar een gesprek over voeren. Want helaas lijken drugs steeds normaler te worden. Maar achter elke pil en elk lijntje zit een wereld vol criminaliteit. We merken hier in Rotterdam steeds vaker de gevolgen van. Daarom willen we Rotterdammers bewust maken: wat draag jij hier aan bij?

Nee, dit is te makkelijk gedacht. De criminaliteit verdwijnt niet als je legaliseert. Dat blijkt ook uit onderzoek van landen die experimenteren met legalisering. Daarnaast is het de taak van de overheid om mensen te beschermen. Veel drugs (zoals cocaïne) zijn erg verslavend maar bovenal gevaarlijk. Een XTC-pil die getest is, kan er alsnog voor zorgen dat iemand overlijdt. Met legaliseren beschermen we mensen dus niet.

De gemeente werkt samen met de politie, het Openbaar Ministerie, de douane en andere partners om drugscriminaliteit in de stad en de haven aan te pakken. We beschermen onze haven, sporen criminelen op, bieden hulp aan slachtoffers en geven voorlichting aan jongeren over de risico's van drugscriminaliteit. Er gebeurt heel veel in Rotterdam. Wat draag jij bij aan het veiliger maken van onze stad?

Ja, drugs zijn strafbaar volgens de Opiumwet. Dat betekent dat het voor iedereen verboden is om drugs te kopen en op zak te hebben. In Nederland kennen we wel een gedoogbeleid: voor mensen ouder dan 18 jaar wordt een oogje dichtgeknepen als zij een kleine hoeveelheid softdrugs bij zich hebben. Voor harddrugs geldt dat het gebruik van deze drugs niet strafbaar is, het bezit wel. Word je aangehouden met een kleine hoeveelheid drugs op zak, dan wordt dit vaak gezien als gebruikershoeveelheid.

Twijfel jij wel eens over jouw gebruik? Of maak jij je zorgen over een ander? Wil je weten wat risico’s van drugsgebruik zijn? Of wil je weten wanneer je een verslaving hebt? Neem dan contact op met Youz door een mail te sturen naar preventie@youz.nl. Meer informatie over drugs vind je op de website van Youz. Link opent een externe pagina in een nieuw browsertabblad..   Youz ondersteunt mensen in de regio Rotterdam-Rijnmond, hun ouders/verzorgers/vrienden op het gebied van (problematisch) middelengebruik, gamen en gokken. Je hoeft dus zeker niet verslaafd te zijn als je hulp wilt of vragen wil stellen. Youz is er preventief voor jou. Je kunt anoniem contact opnemen met Youz. Kom je uit een andere regio? Dan verwijst Youz je door naar hulp bij jou in de buurt.