30 jaar Erasmusbrug: veel meer dan een brug
De Erasmusbrug wordt op 4 september 30 jaar. Vanaf het begin was deze oeververbinding veel meer dan een brug. Symbool van de verbinding tussen noord en zuid. En vliegwiel voor de ontwikkeling van de Kop van Zuid.
Voor jonge Rotterdammers is het misschien moeilijk voor te stellen, maar 30 jaar geleden was er geen Erasmusbrug. En ook geen nieuwe Luxor Theater, geen woontorens op de Kop van Zuid en niet de cafés en restaurants die je nu vindt op Katendrecht.
Troosteloos en verlaten
Tot 1996 was de Kop van Zuid een troosteloos, verlaten havengebied. De gemeente wilde dit gebied, rond de Wilhelminapier en de binnenhavens, ontwikkelen tot een soort tweede stadscentrum. Dat zou dan natuurlijk wel goed bereikbaar moeten zijn. Daarvoor was een nieuwe oeververbinding nodig.
Dat er een brug moest komen was snel duidelijk. Maar wat voor brug? Daar werd jaren over gediscussieerd. Een eenvoudige rechttoe-rechtaan brug of een architectonisch hoogstandje, dat op zichzelf een icoon zou worden?
Laatste symbool wederopbouw
Het werd dat laatste. In die beslissing spelen 3 mensen een cruciale rol.
Ten eerste Riek Bakker. Zij was toen directeur Stedenbouw en Volkshuisvesting bij de gemeente. Het was Bakker die jarenlang mensen enthousiasmeerde voor het idee om Zuid verder te ontwikkelen. En ook voor de gedachte dat daarvoor een iconische brug nodig was, ‘het laatste symbool van de wederopbouw’.
De andere 2 sleutelfiguren waren Bram Peper en Ben van Arkel. Peper was de burgemeester die goed wist te lobbyen voor het geld dat nodig was voor de brug. Van Berkel was de architect van de Erasmusbrug.
(verhaal gaat verder onder foto)
Teken van eenwording
Op 14 november 1991 stemde de gemeenteraad in met het ontwerp van Van Berkel. Op 1 september 1993 startte de bouw van de Erasmusbrug. Die ging gepaard met spectaculaire momenten. Zoals de dag in 1995 dat de pyloon, die in Vlissingen gebouwd was, de stad werd binnengevaren.
Op 4 september 1996 opende koningin Beatrix de brug officieel. Bij de opening rolden 300 schoolkinderen van beide kanten van de brug een lang lint uit. In het midden ontmoetten de linten elkaar, als teken van eenwording van de stad. Er werd gefeest en iedereen was blij met de brug, van bestuurders tot ‘gewone’ Rotterdammers.
(verhaal gaat verder onder foto)
Wiebelende brug
Een paar maanden later leek het hele project in een nachtmerrie te veranderen. Bij regenachtig en winderig weer zwiepten de tuien van de brug en bewogen het brugdek en de pyloon. De brug werd uit voorzorg afgesloten.
Na onderzoek bleek dat regendruppels de kabels gevoeliger maakten voor trillingen van de wind. Het probleem werd opgelost door grotere schokdempers onderaan de tuien te plaatsen. Sindsdien zijn er geen grote problemen meer geweest met de brug.
Meer informatie
Wilt u meer weten over de geschiedenis van de Erasmusbrug? Op de website van het Stadsarchief. Link opent een externe pagina in een nieuw browsertabblad. kunt u verhalen en foto's vinden.
