Bijzonder beroep: wijknetwerker
Gepubliceerd op: 15-08-2020
Geprint op: 18-09-2020
https://www.rotterdam.nl/nieuws/wijknetwerker/
Spring naar het artikel

De medewerkers van de gemeente doen van alles in de stad. Sommige beroepen zijn bekend, andere minder. Wat doet bijvoorbeeld een wijknetwerker zoals Miranda van Dijk? ‘Zie het als een satéprikker.’

Strandgasten die net een parkeerplekje hebben gevonden slenteren met parasols en volle strandtassen naar het strand van Hoek van Holland. In de zomer is dit één van de werkplekken van Miranda van Dijk. Ze is meestal onderweg of in de buurt. Maar op dinsdag zit haar kantoor aan het strand. ‘Ik praat er met ondernemers en sportverenigingen’, vertelt Van Dijk. ‘Ik overleg er met stadsbeheer, de wijkregisseurs strand, de mensen die het vuil ophalen, maar ook verkeersregelaars, de bouwinspecteur en met veiligheidscollega’s over horecavergunningen. Je hebt met iedereen te maken, op straat én binnen de gemeente’.

Satéprikker

‘Als wijknetwerker ben ik de oren en ogen van het gebied. Zie het als een satéprikker’, lacht ze. ‘We prikken alles aan hetzelfde satéstokje en verbinden het. Ik ben de vertaler van de plannen van Rotterdam naar de mensen in het gebied. Andersom haal ik ideeën en wensen op, maar leg ook uit waarom iets niet kan’.  

Van Dijk is een echte Hoekenees. Ze woont sinds haar derde in ‘het dorp’ en veel inwoners kennen haar. ‘Via 14 010 kunnen mensen me bereiken, maar dat komt amper voor. Als er bijeenkomsten zijn, ben ik er. Bij problemen komen de mensen naar me toe of ik ga naar hen toe. Ik weet wat er speelt, vooral door er te zijn.’

'Zodra ik richting strand fiets heb ik een goed gevoel.'

Miranda van Dijk - wijknetwerker

Uitdaging

Van Dijk vraagt zich altijd af wat de Hoekenees ervan vindt. ‘Als de inwoners het goed vinden, dan is het ook goed voor de bezoekers. Het kleinschalige is fijn, maar aan de andere kant willen we ook verlevendigen. Dat jonge gezinnen onze woningen vullen. We willen een vier-seizoenenbadplaats zijn, maar hoeven ook geen Scheveningen te worden. Want we willen wel een patatje voor een redelijke prijs kopen.’

‘Ik ben eigenlijk een professional recreant geworden’, legt ze uit. ‘Ik weet hoe het voelt voor recreanten en daar heb ik mijn beroep van gemaakt.’

\