Mooie herinneringen aan de Erasmusbrug
Gepubliceerd op: 24-08-2021
Geprint op: 22-09-2021
https://www.rotterdam.nl/nieuws/tien-winnaars/
Ga naar de hoofdinhoud

De oproep voor mooie foto’s en verhalen over de Erasmusbrug heeft ervoor gezorgd dat veel mensen hun ervaringen met ons deelden. De jury heeft genoten van alle mooie en indrukwekkende inzendingen en uiteindelijk tien winnaars geselecteerd.

De wedstrijd werd uitgeschreven omdat de Erasmusbrug op 4 september 25 jaar is. Veel mensen hebben bijzondere herinneringen aan of een speciale band aan dit Rotterdamse icoon. De verhalen van de tien winnaars vindt u hier.

Hoofdprijs

De winnaars werden op 4 september voor een feestelijk moment bij de brug uitgenodigd. Eén van de tien won de hoofdprijs. De hoofdprijswinnaar klom vervolgens naar de top van de brug. 'Het was echt fantastisch daarboven. Zo’n mooi uitzicht; ik heb tientallen foto’s gemaakt. Echt een schitterend cadeau', was haar reactie na afloop. De andere negen winnaars kregen een unieke rondleiding in de basculekelder.

Mijn brug

'25 Jaar geleden, op 8-jarige leeftijd, was ik een welp bij de Lischgroep Rotterdam. Dit was toen de oudste scoutinggroep van Rotterdam. Aan de Lischgroep werd gevraagd om iemand te selecteren die bij de opening van de Erasmusbrug bloemen aan de koningin mocht overhandigen. Ik was de gelukkige en heb samen met Suzanne Peet (dochter van een hoge pief?) met heel veel plezier een bos bloemen aangeboden aan koningin Beatrix. We zijn met de Lischgroep de hele dag bij de brug geweest en hebben genoten van alle rand-activiteiten en de spanning die zo’n grote gebeurtenis met zich meebrengt. De hele dag was een spektakel, maar voor mij was de koningin het hoogtepunt!

In de 25 jaar dat de brug nu in gebruik is, heeft het altijd een beetje als 'mijn brug' gevoeld. Ik vertel iedereen dan ook trots dat ik de brug heb helpen openen. Het liefst wanneer we er overheen rijden, lopen of fietsen.'

S. Schneider

Samen opbouwen

'In 2008 zijn mijn vrouw en ik op de Kop van Zuid komen wonen. Een prachtig appartement met een mooi terras met (toen nog) uitzicht op de Erasmusbrug. Op de foto, die uit 2008 is, is te zien dat we even uitrusten van het werk om ons appartement voor ons woonklaar te maken en ons leven in Rotterdam op te bouwen.

In de jaren ’70 studeerden we allebei in Rotterdam waar we elkaar leerden kennen. Toen we op de Kop van Zuid kwamen wonen herinnerden we ons dat we toen tegen elkaar zeiden: 'hoe mooi zou het zijn wanneer we in het centrum van Rotterdam zouden wonen wanneer we een jaar of 50 zijn'. En dat is dus uitgekomen en nog wel vlak bij de Erasmusbrug! Hier op de Kop van Zuid hebben we ons leven verder opgebouwd nadat onze kinderen hun eigen leven gingen opbouwen.

Op de foto is te zien dat niet alleen wij ons leven verder opbouwden. Ook Rotterdam was (en is nog steeds) aan het opbouwen. We genieten hier nog iedere dag van wanneer we over de Erasmusbrug en de Willemsbrug wandelen en ikzelf wanneer ik drie keer per week dit rondje ren.'

T. Kuijs

In het huwelijksbakje

'Vrijdag 13 september 1996 was onze trouwdag. Nu bijna 25 jaar geleden. Het was een wat grijzige dag, maar onvergetelijk! De Erasmusbrug was net geopend, en onze fotograaf, een vriend van ons, had voorgesteld om daar onze foto’s te maken. Met op de achtergrond de Maas en de brug.

Zo gedacht, zo gedaan: na het burgerlijk huwelijk bij de Esch zijn we, in ons oude Renaultje 4, naar de voet van Erasmusbrug gereden. Toevallig was daar een man aan het werk met een hoogwerker. Onze chauffeur, ook een vriend van ons, is op hem afgestapt, en vroeg of wij even mee naar boven mochten, voor een paar leuke foto’s. En jawel hoor! Hij vond het goed. Dus wij in het bakje, en omhoog, het was wel fris en nat maar toch wel erg leuk. Geweldig was dat! Niet gepland en helemaal spontaan!  

De foto waar wij zwaaien in de hoogwerker hebben we later als bedankkaartje verstuurd aan onze vrienden en familie. Nog een leuke bijkomstigheid was dat een man bij de nieuwe Erasmusbrug aan het video-filmen was waar wij de foto's aan het maken waren en ons ook kort gefilmd heeft in de hoogwerker en deze kregen wij ook later thuisgestuurd.  U begrijpt dat de Erasmusbrug hierdoor een speciaal plekje in ons hart heeft! Een hoogtepunt op een onvergetelijke dag.'

H. en E. van den Wijngaarden

Over de brug

'De Erasmusbrug was net geopend en wij gingen er overheen in een lange stoet op vrijdagavond 6 september 1996. Wij deden toen mee met het Opzoomeren en hadden een grote Opzoomerhoed die we droegen.

Mij zie je rechts op de foto de hoed dragen. Wat een belevenis was dit dat je voor het eerst over de brug mocht lopen. Er deden 22 groepen mee van verschillende buurthuizen of verenigingen. Dit was prachtig en ik zou het zo weer doen maar dan met ons eigen buurthuis op het Noordplein.'

M. Agthoven

Schuilplaats op het water

'Ik zie de Erasmusbrug tegenwoordig vaker van onderen dan van boven. Op de Wereldhavendagen en met Oud & Nieuw bestuur ik jaarlijks één van de reddingsbrigadeboten op het water, namens Reddingsbrigade Hardinxveld-Giessendam. Met de Wereldhavendagen vormen Lia en ik op vrijdag al twaalf jaar een team: de vrouwenboot. We hebben standaard het plekje aan de voet van het KPN-gebouw. Met regen schuilen we onder de brug, samen met de kleinere (haven)politievaartuigen.

Als vrouwenboot kan je gebruik maken van diverse privileges die een gemengde of mannenboot niet krijgt; gebakken eitjes en mandarijntjes van de Politie, koffie van Rijkswaterstaat en extra lange sanitaire stops.Oud & Nieuw heb ik nu 9 jaar beveiligd. Eén jaar op de kant, acht jaar vanaf het water. Het laatste jaar (2018/2019) was dit samen met mijn vriend Robert, zoals op bijgevoegde foto te zien is. Deze foto is één van onze tofste foto’s samen en ook gebruikt als kerstkaart voor het jaar erop, de datum gephotoshopt.

De Erasmusbrug voelt als een fijne plaats om 'thuis te komen'. Op de boot, te voet of op wielen.'

S. Heikoop

Droom komt uit 

'Ik wilde altijd al naar Rotterdam. Het is een stad die me altijd heeft geïnspireerd. Zelf geboren en getogen in Amsterdam maar daar lag nooit mijn hart. 

Wel willen maar niet de financiële mogelijkheden hebben, heeft me niet minder laten dromen van het wonen in deze mooie stad. Na een moeilijke tijd en een jaar overspannen thuis, ben ik mijn leven anders gaan indelen. Focus op mezelf in plaats van het geluk van anderen. Wat wil ik, wat maakt mij gelukkig. Ik heb keihard gewerkt dingen mogelijk te maken. Een carrière switch in de medische wereld waar alle deuren open gingen staan. Toen ik weg wou bij de kliniek waar ik werkte was het voor mij heel simpel. Alles in zetten op het Erasmus MC. Ik heb vanaf het begin van de hele covid periode mijn extra tijd thuis besteedt aan tig sollicitaties per maand. En in plaats van dat ik er twee a drie jaar over deed was ik binnen een half jaar aangenomen! Binnen twee weken mijn baan en huur opgezegd, en mijn vrienden hals over kop achter gelaten in Amersfoort. 

Het is de baan in het ziekenhuis en de stad waar ik alleen maar van kon dromen. Alles valt sinds dien op zijn plek. Elke stap die ik zet heeft direct effect en ik ben me sinds ik hier woon gaan beseffen wat ik écht waard ben. Wat ik verdien en wat ik mag verlangen in het leven. Deze stad heeft me dichter bij mezelf gebracht. De plek op de foto, paaltje 20, met zicht op de Erasmusbrug is de plek waar ik vaak in de ochtend met koffie, of de avond met een wijntje alleen ga zitten. En ik kan er niet anders zitten dan met een blij hart, vol trots en een grote glimlach. Het staat voor alle dingen die ik heb overwonnen voor ik hier mocht gaan wortelen. Deze stad is de bevestiging en de gouden medaille.'

M. Vlaanderen

Verliefd

'Ik zal weliswaar niet één van de mooiste verhalen hebben, maar dat komt omdat ik weet dat mijn mooiste verhaal nog gaat komen. 

Ik ben in 2017 verhuisd naar Rotterdam. Juist, een import-Rotterdammer dus. Daarvoor liep ik stage en logeerde ik bij een vriendin die hier al woonde. Als vrijgezel gebruikte ik graag de dating-app Tinder. En al snel had ik contact met de Rotterdamse Kees. Met hem had ik mijn eerste Erasmusbrug moment. We spraken met elkaar af in de skybar in 'De Rotterdam'. Met de Erasmusbrug als achtergrond was dit de ideale romantische setting. Om vervolgens de date te bezegelen met een zoen, aan de Maas, onder de Erasmusbrug. Vanaf toen was ik verliefd! Helaas niet op Kees, maar wel op de stad. Dat was het punt dat ik wist dat ik hier wilde wonen!

Het laatste Erasmusbrug moment was afgelopen week nog. Toen ik met mijn vriendin lekker ging touren door 010. Ondertussen wel een trotse Rotterdammert geworden uiteraard. Ik had al een poosje een foto in m’n hoofd, die ik wilde maken. Deze heb ik bijgevoegd. De foto straalt Rotterdamse nuchterheid uit, maar de Erasmusbrug op de achtergrond geeft het z’n pittige randje. En ik weet, dat mijn Erasmusbrug verhaal alleen nog maar mooier kan worden.'

L. Bredewold

Trouwen en bouwen

'Op 30 juli 1996 trouwden wij, in het geheim, in Oud-Beijerland. Wij reden met eigen auto en vriend Jaco met zijn camera naar Rotterdam voor foto's. Het was warm weer die dag maar er stond veel wind. Wij zijn beiden geboren en getogen in Rotterdam, en onze beiden vaders hebben daar als havenarbeiders vele jaren gebuffeld.  We zijn nog altijd Feyenoordsupporter in hart en nieren. Ik, Marijke, heb vanaf mijn werkplek de bouw van de Erasmusbrug op de voet kunnen volgen, want ik keek dagelijks uit het raam van het gebouw van De Nederlandsche Bank aan de Boompjes 250, waar ik toen werkte.

Op onze trouwdag stonden we op diverse plekken aan de kade en op de in aanbouw zijnde Erasmusburg. Het grappige was dat mijn collega's aan het werk waren en niet wisten dat wij daar rondliepen op onze trouwdag. Door diverse reorganisaties in het werk, zijn we vanaf 1999 via Flevoland vanwege het werk, acht jaar geleden in Duitsland terecht gekomen waar we genieten van de vrije tijd en ons pensioen. Maar nog altijd Feyenoordfan en nog altijd trotse Rotterdammers.

Overigens zal ook ons zilveren huwelijksfeest net zo ongewoon zijn als onze huwelijksdag, zoals zoveel dingen in het leven bij ons anders dan gebruikelijk zijn verlopen.'

M. Vogelezang

De brug naar geluk

'Eind juli 2016 werd mijn 29 weken zwangere vrouw opgenomen in het ziekenhuis in Dordrecht. Omdat de artsen niet met zekerheid konden zeggen hoe het ging met ons ongeboren kindje, werd zij ‘s nachts met de ambulance verplaatst naar het Sophia in Rotterdam. De angst die dit opriep was onvoorstelbaar. Van Dordrecht naar Rotterdam… Ik reed achter de ambulance aan. Het normaal zo korte stukje, leek mij dit keer een eeuwigheid te duren. Door Dordt, de A16, de snelweg weer af en langs De Kuip. Ik geniet áltijd van de stad, maar dit keer voelt het anders, heel onzeker. De Laan op Zuid over en dan…. Dé Brug!

Ik ervaar vanbinnen van alles. De indrukwekkende gestalte van de brug staat in een schril contrast met de ambulance die mijn vrouw en ongeboren kindje vervoerd. Met een brok in mijn keel besluit ik het moment vast te leggen. Het moet snel, vanuit een ongemakkelijke houding, met een matige camera en slecht licht. Het brengt een kwalitatief slechte foto, maar emotioneel gezien legt hij een moment vast waarop ik eigenlijk niet weet hoe ik me voelen moet.

Kort later worden we ouders van een 10 weken te vroeg geboren Rotterdammer. In de dagen die volgden, reden we dagelijks 2 of 3 keer op en neer naar het ziekenhuis, waar ons kindje hard vocht voor zijn jonge bestaan. Niet zelden kwamen we in de file of voor een geopende brug. Bang voor elke minuut die we van hem moesten missen, was het iedere keer weer de brug die ons bij ons grote geluk bracht.

Wat later mocht Jack met de ambulance naar het ziekenhuis in Dordrecht. Een misschien nog wel spannendere rit dan de rit náár Rotterdam. De ambulance bevat niet dezelfde apparatuur als het ziekenhuis, en voor zulke kleine kinderen is het een buitengewoon stressvolle gebeurtenis. Gelukkig gaat alles goed.

Na ruim 2 maanden in het ziekenhuis mag Jack mee naar huis. Toen Jack een maand of 9 oud was zijn we voor het eerst met hem naar de Euromast geweest en hebben we met zijn drieën de tijd genomen om, in de regen en de kou, te genieten van ónze mooie stad, en in het bijzonder die bijzondere Erasmusbrug. Jack is nu 5 jaar en een heerlijk gezonde jongen. Een paar weken terug reden we door Rotterdam en riep hij 'Hey pap, dat is de Erasmusbrug hè? Die lijkt toch op een zwaan? Dat heeft opa mij geleerd!'. Met een grote glimlach en een berg herinneringen in mijn achterhoofd zei ik: 'Ja jongen, dát is hem!''

S. Mostert

Romantiek op hoogte

'Mijn man en ik hebben de gewoonte om elkaar te verrassen en dat levert zelfs na 30 jaar samen een romantische relatie op. We vinden allebei de Erasmusbrug een van de mooiste bruggen en toen ik zag dat je een hotel kon boeken met uitzicht op de brug, leek dat me een leuke nieuwe verrassing. Bij de receptie vroeg ik om de hoogstgelegen hotelkamer. Die was op de 23ste verdieping. Op het moment dat we binnenkwamen, vielen onze monden open: we keken direct op de brug! We zagen de auto’s en de trams over de brug en de vele schepen die eronder voeren met daarachter de mooie skyline van de stad. Het leek ons supermooi om ook de zonsondergang vanuit deze hoogte te zien, maar het weer was slecht, dus we verwachtten er niet veel van. Na een wandeling in de stad besloten we om toch eerder naar de kamer terug te keren, wie weet konden we ondanks het slechte weer een beetje zonsondergang zien. Toen we de kamer binnenkwamen, vielen onze monden weer open. De zonsondergang met de Erasmusbrug op de voorgrond en de stad erachter was zelfs met dit slechte weer spectaculair. Wat is het fijn dat er van die mooie bruggen zijn die je hart openen voor romantiek.'

M. Genova