Taboe vrouwenbesnijdenis doorbreken
Gepubliceerd op: 06-02-2019
Geprint op: 20-02-2019
https://www.rotterdam.nl/nieuws/taboe-besnijdenis/
Spring naar het artikel

Rotterdam wil dit jaar met meer mannen in gesprek over (de taboes rond) vrouwenbesnijdenis. Dat is nodig omdat mannen uit gemeenschappen waar besnijdenis plaatsvindt, te weinig weten over de schadelijke gevolgen.

Besnijdenis van vrouwen is een gruwelijke traditie, die niet alleen lichamelijke klachten veroorzaakt, maar ook voor trauma’s kan zorgen. Om aandacht te vragen voor het probleem en om het taboe te doorbreken is de Internationale Dag tegen Vrouwenbesnijdenis (6 februari) in het leven geroepen.

Rotterdam doet veel om verminking te voorkomen en zorg te bieden aan meisjes en vrouwen die besneden zijn. Nu gaat de gemeente zich dus ook richten op mannen, omdat zij zich onvoldoende of niet realiseren wat de invloed is van besnijdenis op het gebied van gezondheid en seksualiteit. Daarnaast spelen mannen een belangrijke rol in de traditie van besnijdenis, omdat zij geen onbesneden vrouw willen trouwen. Rotterdam hoopt dat meer mannen een actieve rol willen spelen in de bestrijding van vrouwenbesnijdenis.

6000 vrouwen in Rotterdam

Vrouwenbesnijdenis komt met name voor onder vrouwen uit landen als Somalië, Eritrea, Ethiopië, Ghana en Nigeria. In Rotterdam wonen ongeveer 6000 vrouwen (waaronder 2000 meisjes tussen de 0-18 jaar) uit deze risicogebieden. Een deel van hen is al besneden in het land van herkomst voordat ze in Nederland aankwamen. Rotterdam heeft voor deze meisjes nazorg.

De Somalische Rukio Adow werd zelf slachtoffer en is in Rotterdam een zogenoemd sleutelpersoon. Zij benadert vrouwen en mannen uit gemeenschappen waar de problematiek speelt. Rukio vluchtte in 1992 uit Somalië naar Nederland. In 2006 richtte zij als vrijwilliger de Stichting Asiya op.

Gruwelijke traditie

Een van Rukio’s belangrijkste doelen is meisjesbesnijdenis tegengaan. ‘Dat doe ik onder andere door het onderwerp bespreekbaar te maken binnen de Somalische gemeenschap’, vertelt Rukio. ‘Ik probeer zo veel mogelijk te voorkomen dat meisjes worden besneden. Preventie dus. En als ze al besneden zijn, help ik hen zo goed mogelijk bij hun problemen. Bijvoorbeeld door een luisterend oor te bieden of mee te gaan naar artsen of psychologen.’

Volgens Rukio is meisjesbesnijdenis een gruwelijke traditie, die niets met religie te maken heeft, maar alles met onwetendheid. ‘Het zijn vooral de moeders en schoonmoeders die erachter zitten. Ze denken dat mannen niet met een onbesneden meisje willen trouwen.’

Tweede kans

Rukio werkt minstens een dag per week als vrijwilliger voor de Somalische gemeenschap. ‘Als ik maar één meisje kan redden dan geeft me dat al energie om door te gaan met mijn werk. Het mooiste is dat ik letterlijk hun pijn kan verzachten, zowel geestelijk als lichamelijk. En ik wil graag goed doen voor mijn tweede thuisland, Nederland. Mijn eerste thuisland, Somalië, is kapot gemaakt door oorlog en ellende. In Nederland hebben ik en andere Somaliërs een tweede kans gekregen om het beter te doen.’