'Oordeel niet alleen op uiterlijk'
Gepubliceerd op: 07-03-2019
Geprint op: 21-04-2019
https://www.rotterdam.nl/nieuws/ervaring-discriminatie/
Spring naar het artikel
Foto: Arnoud Verhey

Een meer ontspannen samenleving en betere acceptatie van diversiteit. Dat heeft de gemeente voor ogen met het actieprogramma ‘Relax. Dit is Rotterdam’. Zo zijn er nog regelmatig gevallen van discriminatie of uitsluiting in de samenleving.

‘Zo is jullie soort wel,’ kreeg Peris Conrad te horen op het voetbalveld. Als toeschouwer bij een jeugdwedstrijd zag hij dat een grensrechter niet eerlijk vlagde. Toen hij er wat van zei reageerde de grensrechter met een scheldpartij. Conrad voelde zich op dat moment alleen staan. ‘Er stonden genoeg mensen, maar niemand zei iets. Pas achteraf vertelden ze hoe erg ze het gedrag van de grensrechter vonden.’

Topje van de ijsberg

Volgens Mark Kivit van het antidiscriminatiebureau RADAR staat het incident dat Conrad meemaakte niet op zichzelf. Het bureau kreeg in 2018 ruim 300 discriminatiemeldingen van Rotterdammers binnen, waarvan de meesten gaan over discriminatie op grond van herkomst of huidskleur. Ook zijn er relatief veel meldingen gedaan door mensen met een beperking of chronische ziekte en Rotterdammers met het islamitische geloof. ‘En dat is het topje van de ijsberg. Lang niet alles wordt gemeld en veel mensen weten niet dat er een meldpunt is.’

Aangifte

Conrad deed aangifte tegen de grensrechter, maar het OM besloot niet om te vervolgen. Er zouden onvoldoende getuigen zijn. Desondanks moedigt hij iedereen aan om discriminatie te melden. ‘Alleen al om het zichtbaar te maken. Als het niet bekend wordt, kunnen we ook geen vuist maken. Dat geldt ook voor de zwijgende meerderheid, als je getuige bent van discriminatie en niks zegt, is dat ook niet correct.’

Volgens Kivit hoeft niet elke melding direct een aangifte te zijn. ‘Een bureau als RADAR is er om discriminatie te registeren en zichtbaar te maken, maar ook om hulp te bieden. We kunnen bemiddelen, in gesprek gaan, maar we zijn er ook zodat mensen hun verhaal kwijt kunnen. Het gevoel te worden gediscrimineerd kan mensen diep raken. Het is al fijn dat iemand serieus naar je luistert.’

Rotgevoel

Yvonne Hotting heeft Multiple Sclerose (MS). ‘Het lijf wil niet altijd en ik heb heel weinig energie’, legt ze uit. ‘Maar dat is niet direct te zien aan de buitenkant.’ Zo krijgt ze regelmatig commentaar als ze parkeert op een invalideplek of in haar scootmobiel rijdt. Dat geeft haar vaak een rotgevoel. ’Laatst pakte ik de lift naar de eerste verdieping. Tegen een vrouw zei ik nog vriendelijk goedemiddag, maar ze reageerde door te zeggen dat ik als jonge vrouw maar de trap had moeten nemen’.

Zelf geeft Hotting voorlichting op scholen over haar ziekte. ‘Daar vertel ik ook dat de buitenkant niet alles over iemand zegt. Meestal heb je al een oordeel klaar. Maar als je in gesprek gaat, kom je er soms achter dat iemand heel anders is dan dat je in eerste instantie denkt.’

Onbewust

Kivit geeft aan dat discriminatie lang niet altijd doelbewust is. ‘Denk aan een werkgever die een jonge hond zoekt om het team te versterken en niet in de gaten heeft dat dit een vorm is van leeftijdsdiscriminatie. Of een ondernemer die in zijn eigen netwerk op zoek gaat naar nieuw personeel, terwijl dit netwerk alleen bestaat uit autochtone Nederlanders. Daarmee kunnen veel goed gekwalificeerde kandidaten onbewust worden uitgesloten. Daarnaast kan discriminatie ook voorkomen door verkeerde aannames. Daarom is het goed om altijd in gesprek te blijven. Door het te melden kan RADAR daar ook in bemiddelen.’

Accepteren

Christina Romeijn is bekeerd tot de islam en draagt een hoofddoek. Volgens haar kan dat niet altijd op begrip rekenen. ‘Laatst stond ik in de lift te bellen. Achter mij hoorde ik een echtpaar hardop tegen elkaar zeggen: oh, wat spreekt ze goed Nederlands. Ik antwoordde dat ik ook Nederlands was. Ik gaf aan dat ik mij heb bekeerd tot de islam. Ze reageerden met de woorden: Belachelijk. Het is belachelijk dat u dat heeft gedaan.

Volgens Romeijn maakt ze maandelijks situaties mee waardoor ze zich ‘achtergesteld ‘voelt. ‘Omdat ik een moslima ben, en ook nog eens vrouw, lijkt het of alsof ik mij méér moet bewijzen. Ik heb ook gewoon gestudeerd en een goede baan.’

Ze geeft aan dat ze na haar bekering niet direct een ander persoon is geworden. ‘Ik heb alleen een andere religie, maar ben nog steeds hetzelfde. Niet iedereen accepteert dat. Ik zou willen zeggen, kijk met een open blik naar anderen. Een persoon hoeft niet altijd degene te zijn wie je in eerste instantie denkt dat die is.’

Meer informatie

Om lastige onderwerpen, zoals bijvoorbeeld discriminatie, in de klas bespreekbaar te maken komt er op Rotterdamse scholen meer aandacht voor burgerschap. Leerlingen krijgen training en voorlichting over hoe om te gaan met de grote verscheidenheid in de stad. Daarnaast worden onderwerpen als religie, etniciteit, seksualiteit, pesten en discriminatie besproken.

Lees meer over het programma ‘Relax dit is Rotterdam’.

Zelf getuige of slachtoffer van discriminatie? Meld het via melddiscriminatie.nu, telefonisch via 900 - 235 43 54 (10 cent per minuut) of via de app (voor Android of iOs).