rotterdam worldportworldcity

Irakees Saad Wahwah maakte twee jaar geleden de overstap van zijn werklocatie in Amsterdam naar de Rotterdamse havens. Daar werkt hij voor de Voedsel- en Waren Autoriteit. Saad zocht een betaalbaar huis met ook nog genoeg ruimte voor een schilderatelier. Via zijn nieuwe collega’s hoorde hij van het klushuizenproject. Hij had geluk: er startte net een nieuwe verkoopronde.

Eerste keus
Samen met zijn Groningse vriendin Inge Hollander bezocht Saad een aantal klushuizen. “Dit huis aan de Strevelsweg had direct mijn voorkeur. Het werd aangeboden als één pand, met twee toegangen: een voor de begane grond en een voor de bovenwoning. Prima geschikt voor mijn atelierwens!

Bovendien is de Strevelsweg een doorgaande weg en een winkelstraat. Aan de voorzijde een galerie beginnen, is daarom een hele mooie kans. Wie weet, kan ik ooit een toekomst opbouwen als kunstenaar. Mensen zeggen dat het hier een ‘mindere’ buurt is, maar ik heb nog niks m eegemaakt dat mij een onveilig gevoel geeft. En ach, ik ben wel wat gewend. Trouwens, ik moest toch al wennen aan Rotterdam.” Enige tijd na de bezichtiging en inschrijving viel een brief met goed nieuws op de deurmat: voor ongeveer 120.000 euro kon Saad het hele pand kopen.

Het dak eraf
De gemeente schatte de verbouwing in op 100.000 euro. Saad: “Dat ging alleen over de verbouwingsplichtige zaken, zoals het aanbrenge n van geluidsisolerend glas, een brandmeldinstallatie, ander installatiewerk en het brandveilig maken van vloeren. Zelf wilde ik ook de achtergevel vervangen en het dak vernieuwen. Ja, je leeft maar één keer. Dus wat ik doe, wil ik goed doen. Door veel zelf te doen, hoop ik ook te besparen. Met de architect die aan dit huis was toegewezen heb ik een Plan van Aanpak opgesteld. Hij komt elke maand wel een keer langs. Dan geeft hij me tips. En de bouwinspecteur kijkt mee, een fijne man. Hij controleert niet alleen, nee, hij heeft me al een paar keer goede adviezen gegeven.”

Ervaringsdeskundig
“Ik ben gelukkig redelijk handig, maar kom niet uit de bouw. Eerst ben ik daarom een cursus binnenhuisarchitectuur gaan volgen aan de Volksuniversiteit. Ook schafte ik boeken aan over bouwen. Internet is een hele goeie bron en in de praktijk leer ik nog het meeste bij, bijvoorbeeld over warmte- en vochtisolatie. De originele details en constructies ‘vertellen’ je een heleboel. Ik maak het meeste na door hier naar te kijken. Inmiddels heb ik volop respect gekregen voor de timmerlui van vroeger. Zonder gebruik van elektrisch gereedschap – het was begin 1900 – hebben ze hele degelijke verbindingen en subtiele detailleringen gemaakt. Prachtig precisiewerk komt vaak achter hardboardplaten tevoorschijn. Dat geduldige handwerk wordt nu nauwelijks meer geleverd. Ik begrijp het ook wel: er is geen tijd voor of het kost veel geld. Maar zelf kan ik die liefde en aandacht wel opbrengen, het is immers mijn eigen huis.”

Zelf doen of uitbesteden?
Ik dacht veel alleen te kunnen doen. Inmiddels weet ik: dat je echt wel hulp nodig hebt. Maar vrienden moeten toch in de eerste plaats je vrienden blijven, dus ik wil ze niet te vaak vragen en iets voor ze terugdoen als het kan. En sommige zaken moet je simpelweg uitbesteden. Ik heb bijvoorbeeld marmer en leisteen uitgezocht voor de badkamer. Grote afmetingen met verschillende diktes. Daar begin ik niet zelf aan, dat is werk voor een professionele tegelzetter.” Nog een tip van Saad voor de startende klusser: “Werk van buiten naar binnen. Doe eerst het grove werk en daarna het fijnere werk. Doe je dat niet, dan levert dat beschadigingen op.”