veel ongelukken bij bouw silo's

 

Leverende organisatie  | Aangeleverd op 24-03-2010

In de rubriek 'Toen' op de Rotterdampagina van De Telegraaf wordt iedere week aan de hand van de actualiteit teruggegrepen op vroeger. Dat gebeurt in samenwerking met het Gemeentearchief Rotterdam. Dit keer: graansilo's, vanwege het afbreken van de markante, ruim veertig jaar oude voormalige Maas Silo in de Botlek.

Het gebouw van de NV Graansilo-Maatschappij aan de Maashaven in 1913. Foto: Gemeentearchief Rotterdam

Het gebouw van de NV Graansilo-Maatschappij aan de Maashaven in 1913. Foto: Gemeentearchief Rotterdam

De Maashaven was van oudsher een haven voor graanoverslag. In 1910 vestigde de NV Graansilo-Maatschappij zich aan de Brielselaan en groeide uit tot een enorm handelsbedrijf met graansilo's, elevatoren, pakhuizen en kantoren. De Maassilo uit 1910 was het eerste silopand aan de Maashaven en bestond uit 126 cellen verdeeld over zes zolders. Met twee buitenelevatoren (liften) werd het graan met het zogenaamde jakobsladdersysteem (een speciaal scharniersysteem) overgeladen van schip naar silo. Behalve graan opslaan kon men het in de silo ook reinigen en selecteren.

Het steeds stijgende aantal aanvragen naar graanopslag noopte tot uitbreiding. Naast de Maassilo werd in 1930 een tweede silopand gebouwd, nu in gewapend beton, dat tweemaal zo groot moest worden. Ontwerpers waren J.A. Brinkman en L.C. van der Vlugt, de architecten van de Van Nellefabriek. De silo werd gebouwd door Nederlandse en Duitse arbeiders. Voor de bouw gebruikte men de zogeheten glijbouwmethode. Deze methode, waarbij tegelijk de bewapening en bekisting worden aangebracht en het beton in één vloeiende beweging wordt gestort, werd in Duitsland ontwikkeld, maar hier voor het eerst op grote schaal toegepast. Het is een zeer snelle bouwmethode en de silo werd binnen een jaar uit de grond gestampt. Helaas ging de bouw gepaard met een aantal ongelukken, waaronder enkele zeer ernstige, en er viel zelfs een dode. De silo werd 43 meter hoog en de ijzeren elevatortoren, 54 meter hoog, telde 14 verdiepingen waarin de bedrijfsmachines waren opgesteld en transportbanden het graan omhoog brachten.

Aan brandpreventie deed men door het aanbrengen van speciale betonvloeren en het verdelen van het gebouw in afzonderlijke compartimenten door automatisch in werking te stellen deuren. Daarnaast werden speciale thermometers geïnstalleerd die automatisch de temperatuur van het graan opmaten, dit om broei te voorkomen.
Brand was immers niet ondenkbaar. Zo brak er in 1929 brand uit in de graansilo Concordia aan de Persoonshaven. In 1933 werd aan de Maashaven nog een derde silo gebouwd, eveneens van de architecten Brinkman en Van der Vlugt, die in 1935 samen met een ketelhuis, een kolensilo en een meelpakhuis werd opgeleverd.
Nadat de Maassilo in onbruik raakte, werd het eerst de thuishaven voor danceclub Now&Wow. Nu is ze een verzamelgebouw voor bedrijven in de creatieve sector.

Deze pagina is succesvol verzonden

Afbeelding voor het bijhouden van paginastatistieken